Estamos en la Semana Internacional de la Educación Artística.
De ahí que toda esta semana, las actividades estén relacionadas con dibujos Disney, manualidades, maquetas, música de canciones.
Como, además, ayer fue el Día Internacional de Emergencias Sanitarias, para el cual os dejara un reto, aprovechamos a ver la importancia de la música para salvar vidas.
Este rap nos lo explica muy bien y está actualizado ya que incluye en su letra a los DESA(Desfibrilador Semiautomático) que son obligatorios en centros comerciales, centros deportivos, estaciones de autobuses, aeropuertos...
“De repente ocurre y tú, testigo de la situación.
Un señor que se desploma y piensas que es su corazón.
Nadie en la escena, así que toca pasar a la acción.
No hay más opción, tú eres su salvación.
El tiempo corre y su vida pende de un hilo.
No sabes qué hacer, presta atención a lo que digo:
UNO: Acércate y comprueba.
Inconsciente, no respira. Mantente
tranquilo.
Pide ayuda, llama a la ambulancia y dilo.
Corre, activa un DEA y que, por favor, presten auxilio.
061, corazón sin latidos.
Mira bien tus manos porque ya son su
destino.
DOS: Llegó tu hora. 1, 2, 3, el movimiento
Así hasta 30 veces, tú sólo sigue insistiendo
Y ahora, el boca a boca y dale oxígeno a su cuerpo
TRES: Esta parte es vital.
Lo estás haciendo bien. Vamos le vas a salvar.
Sabes cómo hacerlo y se lo vas a demostrar
Porque has visto que es fácil, sólo tienes que aguantar.
Ten a mano un DEA, desfibrilador,
el arma final para poder ser su salvador.
Ábrelo y escúchalo, él te dirá qué hacer,
los pasos a seguir y cómo debes responder
1, 2, 3 el movimiento. 1, 2, 3 puedes hacerlo
Así hasta 30 veces, tú sólo sigue
insistiendo
Y ahora, el boca a boca y dale oxígeno a su cuerpo
1, 2, 3 el movimiento,
así hasta 30 veces, tú sólo sigue
insistiendo
Y ahora, el boca a boca y dale oxígeno a su cuerpo.
IMPORTANTE: Sólo el 6% de las más de 2.500 especies de mosquitos se alimentan de sangre. Únicamente pica la hembra y aquí os pongo 2 imágenes que os ayudarán a diferenciar ambos sexos indicándoos, además, que la hembra es de mayor tamaño que el macho:
Grupo
sanguíneo:
Según
el Instituto de Tecnología de Control de Plagas japonés, los
mosquitos prefieren la sangre de tipo 0,
sin diferenciar RH, seguidos por los grupos B, A y AB
El
85% de las personas segregan a través de su piel unos
marcadores químicos que indican el tipo de sangre que tiene.
Grupo
0 = 83’3 % de probabilidades de sufrir una picadura
Grupo
B = 64’9 %
Grupo
A = 46’5 %
Grupo
AB = Similar al A
Emisiones
de dióxido de carbono:
Sus
palpos maxilares le permiten detectar emisiones de C02 a una
distancia de hasta 50 m
Las
personas más corpulentas inhalan más cantidad de aire,
por lo tanto emiten más CO2.
Un ventilador dispersa el
gas, y dificulta que el mosquito se pose sobre la piel.
Ejercicio
físico:
Son
capaces olfatear las diversas sustancias que
segregamos durante la sudoración, como el ácido láctico,
el ácido úrico, amoníaco y el colesterol a más de 60 m de
distancia.
Los
mosquitos también se sienten atraídos por
personas con temperaturas corporales más altas, lo cuál
suele coincidir con la realización de ejercicio.
El
ejercicio físico conlleva mayor exhalación de CO2 y que la
temperatura aumente. Y encima sudamos. Sus ojos compuestos les
permiten ver en infrarrojo y detectar el calor que emites.
Beber
cerveza:
Según
la universidad Médica y Farmacéutica de Toyama en Japón, se cree
que probablemente tenía que ver con la elevación de la temperatura
corporal y la cantidad de etanol en el organismo.
Embarazo:
Las
mujeres embarazadas son más propensas a
sufrir picaduras. Al
aumentar la masa corporal, exhalan más CO2 y su temperatura corporal era superior en unas décimas.
El
color de la ropa
Según
el entomólogo James Day de la Universidad de Florida, los mosquitos
detectan mejor a los humanos cuando visten ropas de
colores oscuros como el negro, azul oscuro o rojo.
Los
repelentes
Las
alternativas naturales como los aceites de citronela,
cedro, menta, hierba de limón o geranio son efectivos pero el efecto
dura poco tiempo.
La
suplementación con vitamina B1,
25-50 mg tres veces al día durante dos semanas, hacen que la piel
emita un olor repelente de mosquitos. Su efectividad se está
investigando.
Dentro
de su trompa, tiene 6 agujas:
2
para penetrar la piel, 2
para mantenerla
separada, 1 para succionar
nuestra sangre y 1para
inyectar una proteína
anticoagulante.
Cuando
un mosquito toma sangre, inyecta su saliva en el hospedador, pero no
la sangre de su víctima anterior. Ésta pasa al sistema digestivo
del insecto, donde es digerida y los virus que pueda contener
deberian atravesar diversas barreras biológicas del mosquito y
sobrevivir a su sistema inmunitario para transmitirse por picaduras
posteriores.
La
sangre con virus, absorbida por un mosquito, iría directamente a su
intestino. Allí debería poder infectar las células intestinales y,
posteriormente, pasar a infectar el resto del cuerpo, para terminar
en las glándulas salivares de mosquito, que son las que inyectan la
saliva que impide que la sangre se coagule mientras nos la chupa.
Este
proceso de infección, de darse, podría tomar hasta una semana, y
mientras tanto el mosquito habría renovado su alimento de sangre
numerosas veces, con lo que es probable que antes de poder entrar en
el circuito celular del mosquito, el virus haya sido excretado.
En
el caso del VIH y Coronavirus la carga viral es demasiado baja para
transmitir la enfermedad.
Explicación
más técnica:
Cuando
un mosquito ingiere sangre infecciosa, el virus debe tener la
capacidad de infectar y replicarse con éxito en las células
epiteliales del intestino medio del mosquito, que es el primer tejido
en el que se producen interacciones entre el virus y las células del
mosquito. Los mosquitos en los que el virus no puede establecer la
infección se dice que tienen una Barrera de
infección de intestino medio(M.I.B),
que puede darse por factores genéticos, como la falta de expresión
de receptores en la superficie celular, o por determinantes no
genéticos, como la densidad y composición del microbioma del
mosquito.
En
el caso de que el virus consiga establecer la infección en el
intestino medio, deberá después atravesar la barrera
física de la lámina basal que rodea el epitelio del
intestino medio, para poder diseminarse por el resto del mosquito. La
lamina basal genera un límite de exclusión de tamaño por debajo
del tamaño de los viriones, evitando la entrada del virus. Cuando la
replicación del virus se limita al intestino medio y no se produce
diseminación a otros tejidos del insecto, se dice que el mosquito
tiene una Barrera de escape de intestino
medio(M.E.B).
Una
vez que el virus sale del intestino, se replica en otros tejidos del
mosquito, incluyendo el cuerpo graso, el tejido nervioso y el tejido
muscular, hasta que llega a las glándulas salivares, que constituyen
la siguiente barrera anatómica crucial para la infección. Tras la
infección de la glándula salival, el virus se replica y llega al
conducto salival donde puede ser expectorado con la saliva. Sin
embargo, no todos los mosquitos pueden expectorar virus, y por lo
tanto tienen un tercer obstáculo para el virus, en este caso una
Barrera de Transmisión.
El
cuarto mecanismo importante para limitar la replicación de virus en
el cuerpo del mosquito es tener la capacidad de escapar a la
respuesta inmunitaria antiviral del insecto sin que este enferme y
muera. Sólo los virus muy especializados son capaces de realizar
esta travesía por el mosquito sin sucumbir en ninguna de sus
barreras defensivas.
Como queriades coñecer tamén as partes dunha gaita, aproveitando que o domingo se celebra o Día Mundial das Letras
Galegas, fíxenvos un pequeno vídeo. É unha gaita en SÍ BEMOL
Como queriades coñecer tamén as partes dunha pandeireta e algún ritmo básico, aproveitando que o domingo se celebra o Día Mundial das Letras Galegas, fíxenvos un pequeno vídeo:
100ml de fariña (ou 150ml dependendo da consistencia)
100ml de auga
3 culleradas de sal (ou 1/4 da cantidade de auga)
1 cullerada de aceite
Zumo de 2 limóns
Colorante alimentario
ELABORACIÓN:
1. Mistura tódolos ingredientes e pón a fogo lento sen deixar de remexer
2. Seguir remexendo para que non se pegue e xuntalo nunha soa bóla no centro do cazo.
3. Deixar enfriar nunha encimeira previamente espolvoreada con fariña.
4. Gardala nun film transparente ou bolsiñas de plástico para evitar que endureza.
PLASTILINA AILLANTE
Podes fabricala cambiando o sal por azucre, a auga da billa por auga destilada e eliminado o zume de limón.
NOTA: Cociñar a fogo lento para evitar que se queime ou evitar que se evaporen os compoñentes que conducen a electricidade.
Hoxe resólvovos as dúbidas ou curiosidades para que elaboredes os vosos propios materiais caseiros:
COLA BRANCA CASEIRA:
Ingredientes:
750 ml de auga
50 g de fariña de trigo
1 cullerada de vinagre
Elaboración:
Botamos a fariña dentro dunha pota e imos agregando a auga pouco a pouco, mesturando cun batidor para que non se formen grumos.
Despois de agregar toda a auga, botar o vinagre e poñelo a fogo lento mesturando co batidor ou unha cullerada para evitar que se pegue á pota ou formen grumos. Cando comece a ferver, cociñamos por 3-4 minutos e retiramos.
Deixamos arrefriar e unha vez que a cola estea fría, podemos agregar algún colorante alimentario ou mesmo brillantina.
Colócao nun envase de vidro e pono no frigorífico para que se manteña frío. Esta cola poderás usala durante 2 semanas.
Un método máis rápido é mesturar 1 vaso de auga con medio vaso de fariña
1. Botar nun recipiente, 2 culleradas de cola branca.
2. Engadir o colorante alimentario ata obter a cor desexada.
3. Mesturar, noutro recipiente, 2 culleradas de deterxente líquido e unha cullerada de auga. Remexer ben ata que todo quede moi homoxéneo.
4. Mesturar ambos recipientes e amasar ata obter o slime desexado. Se a masa queda algo seca, podes engadirllle algo de líquido e, se a masa queda demasiado líquida, engade máis cola.
SLIME con almidón
Ingredientes:
1/2 taza de cola branca
1/4 taza de almidón
1/2 taza de auga
Colorante alimentario
Elaboración:
1. Mesturar a auga e a cola nun recipiente
2. Engadir o colorante alimentario
3. Verter o almidón líquido
4. Amasar coas mans ata que deixe de estar duro e mude a consistencia
SLIME con maicena
Ingredientes:
1/3 de taza de maicena
1/3 de taza de xampú ou xabón líquido
Colorante alimentario
Elaboración:
1. Mesturar a maicena e o xampú ata que se disolva ben.
2. Agregar o colorante artificial
3. Ir agregando máis maicena ata obter a testura axeitada
4. Deixa reposar uns minutos e continua amasando ata que non se che pegue nas mans.
5. Para que sexa máis suave podes engadir un pouco de aceite
SLIME con pasta de dentes
Ingredientes:
Pasta de dentes
Cola branca
Colorante alimentario
Elaboración:
1. Reparte a cola en varios recipientes
2. Engadir o colorante alimentario.
3. Poñer un pouco de pasta de dentes e mesturar ata conseguir a testura axeitada.
Neste experimento pretendía explicarvos as seguintes cuestións:
PUNTO 1
Se un ovo flota en auga doce, é FRESCO e está en bo estado.
Se flota a medias, NON é de todo FRESCO
Se se afunde é que está DERRAMADO. Xa non fai falla abrilo
PUNTO 2:
Un ovo frescoAFÚNDESEen auga doce pero FLOTAen auga salgada.
Canto máis salgada é a auga, mellor se flota. De aí, o nome do "Mar Muerto" que é o que maior concentración de sal ten no planeta.
A auga do mar é unha disolución de auga e sal (H2O e NaCl). No instituto xa vos ampliarán máis a información cando vos falen de líquidos, disolución, soluto, ósmose... Son conceptos moi importantes que mesmo os vosos antergos coñecen de xeito práctico. Por exemplo, na salga dos porcos.
PUNTO 3:
Os ovos SEMPRE deberían de colocarse coa parte máis ancha cara arriba (ao revés do que se fai) Non expliquei o porqué neste vídeo pero se vos intriga fareino noutro máis adiante.
Outra das cousas que me pediades era repasar a calceta así que fixen este pequeno vídeo lembrando cómo se comeza, cómo se fai o punto "bobo" (ou punto do revés) e cómo se finaliza.
Agardo que quede claro no vídeo e, así cando faga mal tempo para saír, practicades a facer unha bufanda nova para o inverno
Empregar
gafas e luvas protectoras. A sosa é moi corrosiva e non debe de
tocar a pel.
O
aceite coa mestura de agua e a sosa caústica teñen que estar á
mesma temperatura.
Materiais:
Delantal
ou bata de mangas largas.
Gafas
de protección para os ollos.
Batedora
de man.
Balanza
de cociña de precisión.
Luvas
de latex, goma ou vinilo.
Cacerolas
de cociña de aceiro inoxidable. NUNCA de
metal (nin aluminio, nin ferro, nin zinc) porque a sosa
cáustica é corrosiva e danaríaos.
Termómetro
de alcol (non usar de mercurio).
Moldes
de plásticos ou madeira.
Utensilios
de plástico o madeira para axitar la mestura.
Un
estante aillado de altas temperaturas para curar o xabón.
Ingredientes:
1
L de aceite usado
1
L de agua
200
g de sosa cáustica (roupa)
130
g de sosa cáustica (cosmético)
1
cullerada de sal común (20 g)
Elaboración:
Empregar
una balanza para pesar os ingredientes, non
vale a OLLO
Colar
o aceite usado para eliminar calquera impureza.
Quentar
a agua e o aceite por separado. Una vez quente, botar a auga no
recipiente de aceiro.
Incorporar
a sosa cáustica de forma lenta e paulatina para evitar que salpique
procurando que non haxa más de 5º de diferenza, removendo en forma
constante e no mesmo sentido, para evitar que se corte (OLLO!!
nunca á inversa pois a reacción química que se produce pode
provocar importantes queimaduras na piel).
A
mestura quentarase moito enpoucos
segundos e liberará vapores irritantes. Por iso é moi importante
que o recipiente resista temperaturas elevadas e que o fagas nunlugar despexado evitando
respirar directamente sobre el recipiente. Para diluír
completamente a sosa na auga farémolo cun pau de madeira ou de
aceiro inoxidable con
movementos suaves e constantes na mesma dirección.
Pode empregarse a batedora a potencia suave con moito coidado de non
salpicar. Despois
de facer xabón, lávaa varias veces moi a conciencia.
Cando
teña unha espesura similar á da maionesa, poden
agregarse colorantes naturais e aceites aromáticos,
sempre e cando a temperatura
sexa inferior a40ºC.
Agrega tamén o sal. Unha vez disolto, deixaremos que arrefríe.
Verteremos
nos moldes de xabón e cubriremos cun pano para que non
perdan temperatura demasiado rápido. Os
moldes poden ser cartóns de leite, moldes para tortas, caixas de
bombóns, envoltorios de plástico ríxido de productos
electrónicos...
Desmoldar
pasadas 48 horas ou cortar en porcións e deixar endurecer durante
un mes. Antes, non é recomendable utilizalo xa que aínda
habería restos de sosa.
Para
dar cor:
Vermella:
infusión de raíz de alcaneta ou flores de bignonia vermella
Amarelo
Pálido: Polvo de xenxibre ou de raíz de lirio.
Laranxa:
Polvo de pimentón ou de cayena.
Rosa:
Infusión de remolacha ou de pétalos de rosas.
Morado:
Infusión
de flor de violetas, flor de lirio morado ou flor de lavanda.
Marrón:
Polvo de canela ou de cacao.
Beige:
Infusión
de té ou de cáscara de cebola común.
Verde:
Infusión de menta, té verde, ortiga, folla de romero ou hedra.
Azul:
Infusión
de baias de ciprés, flor de lirio azul ou de manzanilla romana.
Branco:
Polvo de talco, aínda que sen abusar.
Hoxe en día, podemos substituír a sosa por un produto chamado SOUJI
Os intrigaba conocer las 7 maravillas del mundo antiguo y las 7 actuales, así que aquí os pongo los 2 mejores vídeos que he encontrado y que recrean muy bien sus dimensiones, características e importancia sin extenderse demasiado.
Es muy interesante que os hagáis una idea real de cómo eran realmente y estos 2 vídeos os ayudarán mucho
Otra de vuestras curiosidades era saber cómo construían los puentes los romanos al no tener máquinas, cómo apartaban agua del río, hacían agujeros y se sostenía todo eso.
Pienso que este vídeo lo ilustra muy bien y de un modo muy resumido:
Teníais curiosidad por saber cómo se construía un acueducto.
Adjunto un vídeo resumen pero, revisad los 2 enlaces que os pongo debajo pues llevan a 2 vídeos mucho más completos de RTVE donde explica absolutamente todo el proceso de planificación, desarrollo, diseño y construcción.
Aquí puedes ver los 2 vídeos. Altamente recomendable verlos y más con este tiempo lluvioso que tenemos.